Nije ravna ploča

piše: Željko Vukmirović

Biće da ova Zemlja uopšte nije ravna ploča.

Ukratko, nakon pregovora oko sastavljanja manjinske Vlade, to je prva lekcija koju je mandatar Dritan Abazović mogao da nauči. Jer, poslije podrške prosrpskim partijama i srpskoj crkvi, te definitivnom doprinosu urušavanju države Crne Gore u proteklom mandatu, njegova stvarnost je suočena sa ozbiljnim spoznajama.

Abazoviću se mora priznati da je u minulom periodu odradio priličan posao za tuđ račun. Tim povodom, svi saučesnici mogu biti veoma zadovoljni. Naročito, Demokratski front. Naročito sa svojim zahtjevima “po dubini”. Naročito sa zapošljavanjem “kadrova” i obezbjeđivanjem podrške za buduće naraštaje.

Naročito se tome pridodaje ničim izazvan izabranik srpske crkve Zdravko Krivokapić koji je od neuglednog profesora koji nije uspijevao ni da ispuni satnicu za svoja predavanja, te koji se isticao samo po lizanju crkvenih kašičica i ljubljenju manastirskih podova, postao prvi čovjek Vlade Crne Gore koji je za sobom smišljeno i bez ustručavanja dovukao “eksperte” i “apostole” koji su besprekorno i uporno obavljali štetu po državu.

I eto ti Dritana u procjepu, dok u svom novom dilu dodjeljuje minornom SNP-u funkcije i šakom i kapom.

I sve to dok srpsko pokroviteljstvo cijele priče splašnjava naočigled. Ili bi možda neko poželio da sazna koliko je to bespovratne pomoći u vremenu od 2000. do 2013. godine Srbija dobila od SAD, Njemačke, Grčke, Švedske, Italije…I na osnovu čega je sazdala svoju sadašnju ulogu destabilizatora Zapadnog Balkana.

U tom poređenju, Rusija se slabo spominje. Kina tek ovlaš.

Ali pare su uzete. I potrošene. Ono Vučićevo sjedenje na više stolica je ipak zaradilo “neku kintu”. O tome koliko su zaradili Dritanovi nalogodavci, savršeno je nebitna stvar. Šteta je pričinjena.

Sada se samo suočava sa posljedicama.

A to uopšte nije ravna ploča.