Niti smo braća, niti su nam kese sestre

piše: Željko Vukmirović

Srpska crkva u Crnoj Gori ima svoj neprikosnoveni red. Uvijek su raspoloženi da nam uvale priču o tome kako smo braća. I nikad neće odustati od suštine svog djelovanja prema kojem nam kese nisu sestre. To je prioritet koji nikako ne smije biti narušen. Ukratko, svetosavska verzija pravoslavlja ne podrazumjeva nikakvu toleranciju povodom ostvarivanja prihoda i sticanja materijalnih dobara. 

Prosrpske i proruske političke partije su sjajan paravan. Mada, ni ove koje se promovišu proevropskim i važe za vlast u državi, nijesu za bacanje u svojoj naklonosti prema srpskoj crkvi. Svi zajedno, predstavljaju tek gomilu rastrčalih izvođača radova na putu koji su uvijek spremni da se teatralno prekrste, izljubakaju popovske ruke, a onda i finiširaju postupak ulizivanja i trpanja novca vjerskoj zajednici iz Srbije koja radi i privređuje na teritoriji Crne Gore. 

I to pod imenom organizacione jedinice Srpske pravoslavne crkve (SPC) – Mitropolije crnogorsko primorske. Tek to i takvo predstavljanje je najisplativija smišljotina.

Posljednja budžetska raspodjela para spakovana u konkurs Program zaštite i očuvanja kulturnih dobara Ministarstva kulture i medija govori u prilog stabilnoj isplativosti djelovanja srpske crkve. Ili, konkurs je prošao u apsolutnoj dominaciji „projekata“ koji srpskoj religijskoj zajednici donosi tričavih 250 hiljada eura. Zapravo, s obzirom na planirane izgradnje crkava, „domova“ i manastira, ovaj posljednji namaknuti iznos se stvarno nameće kao sitniš. Za planove po Tivtu i Budvi, kao i Kolašinu, Žabljaku i Veruši, možemo da pričamo o već viđeno inkasiranim milionima. 

Posebnu zanimljivost predstavlja užurbana građevinska dinamika koju forsira srpska crkva u Crnoj Gori. Posebno zbog činjenice da se Evropska unija koja podstiče crnogorske integracije već jasno odredila prema svetosavskoj zajednici. Preciznije, još u maju prošle godine poslanici Evropskog parlamenta su ukazivali na destruktivno djelovanje i doslovce osudili „neprimjereno miješanje Srpske pravoslavne crkve“. Mada, zvanična upozorenja o toj subverzivnoj vjerskoj organizaciji moguće je pronaći i u stavovima europarlamentaraca iz 2022. godine. Ima toga… 

Trenutna izvršna vlast u Crnoj Gori ne smije da se suoči sa operativnom grupacijom pod imenom Srpska pravoslavna crkva. Tu već ide red prijetnji, red ucjena. A i red podsjećanja da je upravo ovu vlast iznjedrila srpska crkva nakon realizacije projekta „ne damo svetinje“. Tako stižemo i do regionalnog projekta „srpski svet“ koji već dugo slovi za glavni faktor nestabilnosti na teritoriji Zapadnog Balkana. A onda i do Vučićevog režima, pa i ranijih srpskih nacionalističkih režima koji su nam defilovali po životima. 

Nesporno je da je sekularna država Crna Gora zaglavila sa svetosavskim operativcima na terenu. Nisu sporna ni uporna najavljivanja svakakvih nevolja. Nesporna je i dominacija sticanja materijalnih benefita srpske crkve u Crnoj Gori. Nesporna je i represivna klerikalizacija društva.

Najnespornije od svega je da niti smo braća niti su nam kese sestre.