Pravoslavna crkva u Crnoj Gori – lijek protiv militantnog svetosavlja

Vaskrs, koji pravoslavni vjernici proslavljaju sjutra, najveći je hrišćanski praznik. Ali veliko je pitanje da li u Crnoj Gori ijedan pravi vjernik može da zanemari činjenicu da su, ne samo ovaj, veći i svi veliki vjerski praznici kompromitovani otrovom militantnog svetosavlja, koje je u suštini praznovjerje.

Organizacija koja predstavlja izvor praznovjerja i kompromitacije je crkva Srbije, takozvana SPC koja se nakon promjene vlasti 30. avgusta 2020. godine, i potpisivanja sramotnog „temeljnog ugovora“ u avgustu 2022. godine, zvanično profilisala kao država u državi, finansijski i politički moćnija nego ikad.

Ova parapolitička organizacija, sa jakim vezama u srpskom, ali i ruskom obavještajno-bezbjednosnom sektoru, postala je glavna operativna ispostava za sprovođenje malignog velikodržavnog projekta „srpski svet“. Najveća ironija je u tome što ova organizacija javno zastupa antizapadne i antievropske vrijednosti, a pod pokroviteljstvom je aktuelne vlasti koja se maltene kune u Evropsku uniju.

Veliki politički doprinos koji je imala u promjeni vlasti, desekularizaciji Crne Gore i trasiranju njenog puta ka integraciji u ”srpski svet”, crkva Srbije je dobro naplatila kod tri teokratijom obojene vlade na čelu sa Zdravkom Krivokapićem, zatim potpisivačem „temeljnog ugovora“ Dritanom Abazovićem i sada formalnim premijerom Milojkom Spajićem.

Spajićeva vlada je opredijelila gotovo milion eura za izgradnju svetosavskog centra za indoktrinaciju, odnosno vjerske gimnazije sveti Sava u Podgorici. Iako je u pitanju realizacija odluke koju je usvojila prethodna Vlada, jasno je da je militantno svetosavlje ušlo duboko i u tkivo Spajićeve Vlade.

Potpisivanje sramnog “temeljnog ugovora”

Prethodne vlasti nijesu se libile da sipaju milionske iznose u kasu takozvane SPC, a nova vlada samo je preuzela model dvije prethodne. Bivša Abazovićeva Vlada je iz budžeta za 10 mjeseci opredijelila više od 1,7 miliona eura podrške takozvanoj SPC, a tu nijesu uračunate mnogobrojne izdašne donacije koje su svetosavski aparatčici na čelu velikih državnih preduzeća kao što su EPCG, CEDIS, Rudnik uglja, ”sipali” ovoj organizaciji. Da ne govorimo o bivšoj Krivokapićevoj vladi, koja je formirana u otetom crnogorskom manastiru Ostrog, po diktatu Amfilohija Radovića, a maltene je bila uslužni centar za svetosavsku sektu. Ovo su samo zvanični detalji, a spekuliše se da tzv SPC „obrne“ desetine miliona prihoda svakoga mjeseca samo u Crnoj Gori.

Osim naklonosti sve tri „oslobodilačke vlade“ koje su u SPC “sipale” i još uvijek „sipaju“ šakom i kapom, na listu podržavalaca ove organizacije upisala se i opoziciona Demokratska partija socijalista (DPS).

Ova partija krajem prošle godine glasala je za budžet Opštine Budva, što bi bilo apsolutno na mjestu da u budžetu ne postoji kontroverzna stavka kojom se crkvi Srbije odobrava donacija od milion eura za izgradnju još jedne operativne baze na teritoriji ove opštine – hrama Svetog Marka.

CPC obaspravljena, SPC slobodna u subverzivnim aktivnostima

Naša medijska kuća već godinama objavljuje tekstove zasnovane na činjenicama i neoborivim dokazima koji građanima Crne Gore, ali i regiona, ukazuju da je tzv. SPC kontroverzna, finansijsko-politička, obavještajno-operativna organizacija u službi ”srpskog sveta”.

Uz to, upletena je u brojne teške kriminalne radnje uključujući pedofiliju, odavno je sinonim za ratnohuškanje i velikosrpski nacionalizam, a ima veliki uticaj na regionalna politička, društvena i ekonomska zbivanja. Ali je zato potpuno obezduhovljena i više nema ni teorijske veze sa izvornim hrišćanstvom i pravoslavljem. O svim ovim temama pisali smo nebrojeno puta pa ovom prilikom to nećemo ponavljati.

Dok takozvana SPC dobija milione samo iz državnog budžeta, uz desetine miliona koje prihoduje „na crno“, pri čemu joj je dozvoljen subverzivni, politički i kriminalni rad na urušavanju temelja crnogorske državnosti, nad svetom Crnogorskom pravoslavnom crkvom (CPC) iživljavaju se razni svetosavski aparatčici. CPC je u teškoj materijalnoj situaciji, a Ministarstvo pravde i Direktorat za saradnju sa vjerskim zajednicama na čelu sa litijašem Draganom Radovićem, već godinama čine sve da sabotiraju rad Crnogorske crkve. Ministarstvo i Direktorat direktno se miješaju u unutrašnja pitanja CPC i ne dozvoljavaju da se promijeni lice ovlašćeno za zastupanje vjerske zajednice, što je tema za posebni tekst.

Vjernici ih napuštaju

Iako je operativno-obavještajna ispostava ”srpskog sveta” pod akronimom SPC, zauzela zemaljske poluge moći u državi Crnoj Gori, zbog svojih teških zlodjela i ponašanja visokih funkcionera koji predstavljaju antipod hrišćanstvu i pravoslavlju, odavno je izgubila božiju podršku i vjernici je masovno napuštaju!

Posljednji popis stanovništva potvrdio je ono što je Portal Aktuelno odavno najavljivao – da ova parapolitička organizacija gubi podršku zbog umiješanosti njenih visokih funkcionera naviknutih na ekstravagantan stil života u subverzivne, obavještajno-bezbjednosne aktivnosti, ali i teške kriminalne radnje.

Kako je u oktobru 2024. godine saopšteno iz Uprave za statistiku, na popisu koji je održan u decembru 2023. godine, nešto manje od 13% (12,68%) stanovnika Crne Gore pravoslavne vjeroispovijesti izjasnili su se kao vjernici Srpske pravoslavne crkve!

Kada se uzme u obzir broj vjernika svih vjerskih zajednica (pravoslavci, katolici, islam…), 56.231 lice se izjasnilo da mu je vjera pravoslavna i da je pripadnik Srpske pravoslavne crkve, što je oko devet odsto. Ovakav rezultat je katastrofalan za organizaciju koja se do prije nekoliko godina hvalila podatkom da joj vjeruje najveći procenat građana Crne Gore.

Ovo su zvanični podaci popisa koji je sproveden pod jakim uticajem Beograda i koji je kontrolisala vlada pod direktnom ingerencijom “srpskog sveta”.

Šansa u Pravoslavnoj crkvi u Crnoj Gori

Zato, treba da konstatujemo da za Crnu Goru postoji realna šansa da se u bliskoj budućnosti oslobodi svetosavskog licemjerja, farisejstva i generalno zla koje se ogleda u djelovanju jedne ispolitizovane, bezbjednosno-obavještajne ispostave velikosrpskog hegemonizma koja se predstavlja kao crkva.

Tu ponovo moramo pomenuti ideju Pravoslavne crkve u Crnoj Gori, koja će se ograditi od nasljeđa kompromitovanih crnomantijaških kadrova crkve Srbije i koja je prihvatljiva za pravoslavce.

To je uostalom ideja koju je zastupao i pokojni Amfilohije Radović čiji je amanet brutalno pogažen od strane svetosavske centrale u Beogradu. Po diktatu vrha SPC i srpskog autokrate Vučića, koji je neskriveno mrzio Amfilohija, pogažen je amanet pokojnog mitropolita i stopiran njegov plan za potpisivanje temeljnog ugovora sa ,,Pravoslavnom crkvom u Crnoj Gori“.

S obzirom da je naslutio da će njegov amanet biti pogažen, Amfilohije se postarao da i nakon smrti bude jasno da nije želio da naziv „Srpska pravoslavna crkva“ bude vezan za Crnu Goru.

Podsjetimo, na Amfilohijevoj nadgrobnoj ploči je napisano:

„Arhiepiskop cetinjski Mitropolit crnogorsko-primorski egzarh Sveštenog trona Pećkog 1938 – 2020, na tronu mitropolita zetskih crnogorsko-primorskih 1990 – 2020“.

Dakle, ni pomena od Srpske pravoslavne crkve, SPC ili crkve Srbije. Ostaje samo da se vidi da li će istinski vjernici i zdravo tkivo crnogorske filijale SPC imati snage da istraju u poduhvatu revitalizacije Pravoslavne crkve u Crnoj Gori.