Sva (ne)djela malog od kužine

Piše: Goran Popović

Bizarni govor Dritana Abazovića na mezarju u Potočarima novi je dokaz njegove apsolutne posvećenosti „Srpskom svetu“, odnosno velikosrpskoj  kleronacionalističkoj agendi u regionu, kao i njegove uloge kao „malog od kužine fašističke politike“, kako mu je, nakon srebreničke blamaže premijera Crne Gore, ljutito odbrusio Emir Hadžihafizbegović, veliki sarajevski glumac i bivši kantonalni ministar kulture.

Dritanova „nejasno izrečena misao“ zapravo je bila otvorena relativizacija genocida u Srebrenici, a njegova opskurna konstrukcija da u Srebrenici „nisu ubijani Bošnjaci, nego ljudi“, pa još da te ljude „nisu ubijale vojske, nego politike“, prizeman pokušaj aboliranja dobro poznatih nalogodavaca i počinilaca ovog gnusnog zločina. To što se Dritan u Potočarima lično izblamirao mali je posa’, no je tužno što će, sa sve onih 25 čuvara, zbog uloge koju trenutno slučajno obnaša, ostati i kao crnogorsko zastiđe za sva vremena.

Mali od kužine, Vučićev i srpskih popova, na unutrašnjem planu osokolio je svojim sistematskim izdajničkim djelovanjem najmračnije retrogradne kleronacionalističke srpske snage. Tako su se, nakon izdajničkog čina usvajanja „usaglašenog“ tzv. temeljnog ugovora sa Crkvom Srbije, srpski popovi drznuli da bezočno određuju predsjedniku države Crne Gore šta treba, a šta ne smije da govori.

No, Milo je ekspresno odgovorio cenzorima iz crkvenih jazbina:  “Obaveza je predsjednika da digne glas protiv nasilničke prakse crkve Srbije da zloupotrebom državnog aparata sile brutalno ruši najsvetije vrijednosti društva u kojem tobože ostvaruje Božju volju – da osvajački, helikopterima Vojske Jugoslavije gazi viševjekovni međuetnički sklad na Rumiji i da helikopterima žalosne Vlade Crne Gore gazi dostojanstvo i ponos Cetinja i Crnogoraca”. I zaključio: “Neće moći!”, jer  “nijesu u srpskoj provinciji, nego u građanskoj i evropskoj Crnoj Gori, sa hiljadugodišnjom državnom istorijom”.

Baš pod patronatom i u atmosferi koju je stvorio mali od kužine, još je juče Joanikije  ‘ladno osvještao temelje novog hrama na Lukavici, u kolašinskoj opštini, i to na državnom zemljištu, đe će se, kako je rekao, “proslavljati srpski vitezovi”?! To je novi eklatantan  primjer Dritanovog izuma pravne crkvene države!

Imbecilna mantra malog od kužine o “pomirenju”, te još imbecilnija priča njegove Ure o “dva nacionalizma”, od kojih je jedan, ovaj navodno crnogorski – “asimptomatičan”, a drugi onaj profašistički, četnički, doveo je i do novog trovanja Crnogoraca suzavcem u Nikšiću. Sramni izvještaj Javnog servisa o “sukobu dvije grupe građana koje su proslavljale Dan državnosti” u gradu pod Trebjesom, tek je mizerna medijska logistika ovom Dritanovom izopačenom narativu i pokušaj opravdanja nezakonitog postupanja njegove policije.

U nemuštom saopštenju policije o dešavanjima u Nikšiću, pored ostalog, stoji da, parafrazirano, policijski službenici nijesu obavezni da se bave ideološkim razlikama okupljenih građana?! Kakve, čoče, ideološke razlike? Imali ste tamo ljude koji su istinski, dostojanstveno, slavili Dan državnosti Crne Gore, a onda su se pojavili srpski ultradesničari, četnici, provokatori, pjevajući “Leleču Turci, kukaju bule..”, kao da i oni proslave 13. jul, simbol crnogorskog antifašižma.

Ako policajcima tu nešto nije jasno, treba samo da pogledaju na simbol koji nose prišiven na desnom rukavu uniforme koju nose – crnogorsku zastavu. I onda će im biti sasvim jasno kome treba da služe i koga treba da štite. Oni što nose iste takve zastave, gospodo policajci, su naši i njih ne treba trovati suzavcem. A što ćete činjeti sa onima drugima, što nose tuđe zastave, što ne priznaju ni državu Crnu Goru, ne poštuju njenu zastavu, i što pjevaju fašističke pjesme, neka je vama na obraz. Nema tu nikakve nikakve “ideologije”, samo treba da radite svoj posao!

Teško je pobrojati sva (ne)djela malog od kužine, Vučićevog i srpskih popova. Kolekcija mu je baš bogata, pa je zato sasvim moguće, opet cita Emira Hadžihafizbegovića, da Dritan “u istoriju ode kao ozbiljan šupak”.

Samo da u najavljenom novom preslagivanju skupštinskih većina, umjesto jednog političkog fendaka sa egzotičnom ćubom, opet ne dobijemo nekog nezvanenog đetića sa, možda, drugačijom frizurom, ali istom spremnošću da nam državu tretira kao svoju igračku.

Nema više vremena za takve eksperimente…