Srbija je žrtva velikosrpstva i uskoro će samo formalno postojati kao država

Piše: Balša Knežević

Srpski autokrata Aleksandar Vučić izjavio je u utorak da je pogledao mali dio propagandnog uratka koji je premijerno emitovan 20 i 21. maja na nekoliko medijskih ispostava srpske BIA-e pod kodnim nazivom „REFERENDUM: Priča o izmišljenoj slobodi“.

Pomenuti projekat samo je jedan od stotina, ako ne i hiljada propagandnih bljuvotina nastalih u obavještajno-bezbjednosnoj laboratoriji malignog velikosrpstva koje nikad nije prežalilo što se Crna Gora prije 20 godina, kako bi oni rekli – „otcepila“. Prema skromnom, ali za svekoliko srBstvo, presudnom Vučićevom mnjenju ovaj, kako ga nazivaju, „dokumentarac“ – „ne sadrži nikakve uvrede“.

Ne treba sumnjati da je trenutni šef Srbije poznat po SKY nadimku Oskar ovom prilikom govorio istinu, iako je to verbalna radnja koju rijetko kad upražnjava. Jer u radikalskom sistemu odsustva svijesti i savjesti u kojem se razvijala njegova politička karijera, pomenuti „dokumentarac“ napravljen je u skladu sa najuzvišenijim “vrijednostima” mitološko-nebeskog projekta bez zemaljskog utemeljenja, poznatog kao ’’srpski svet’’.

Te „vrijednosti“ podrazumijevaju da je normalno za Crnogorce govoriti da su „italijanska kopilad“, posebno za Cetinjane, što se u pomenutom propagandnom video-pamfletu i navodi. Takođe, prema poimanju realnosti u kojem je odrastao prosječni izdanak miloševićevsko-radikalske politike, Crna Gora je kriminalna država ispunjena novokomponovanim izrodima koji za život zarađuju tako što prodaju svoje „prađedovsko srBstvo“ za NATO i EU večeru.

Ista klika političkih razbojnika uništava Srbiju posljednje tri i po decenije

Uz obilje notornih laži i uvreda, to bi otprilike i bio siže propagandne bljuvotine koju su obavještajno-bezbjednosni centri „srpskog sveta“ posvetili jubileju 20 godina od obnove crnogorske nezavisnosti.

Nema mjesta za čuđenje

Iako je crnogorska javnost opravdano bila zgrožena, a nijesu izostale ni adekvatne reakcije, osim naravno od državnog vrha koji je tradicionalno snishodljiv prema zvaničnom Beogradu, mjesta za zgroženost i čuđenje nema.

Portal Aktuelno godinama piše da je cilj velikosrpske propagande već decenijama da po svaku cijenu Crnu Goru predstavi kao ekonomski neodrživu i politički disfunkcionalnu kriminalnu državu, čija ”stabilna budućnost” može biti osigurana samo u okvirima hegemonističkog projekta ”srpski svet”. U ovoj rečenici sadržana je srž velikosrpske matrice koju sprovode subverzivni centri u Beogradu, a čija je glavna meta već decenijama Crna Gora.

Kada je Crna Gora u pitanju, maligni centar velikosrpstva ne bira sredstva i u atacima na našu državu sve je dozvoljeno – promocija lažnih istraživanja, iznošenje notornih neistina, falsifikovanje istorije, ponavljanje bezbroj puta demantovanih montiranih afera… Stoga, fekalni propagandni izliv o referendumu, koji je za čovjeka sa trunkom zdravog razuma maltene negledljiv, ne odudara od te višedecenijske anticrnogorske matrice.

Osim istovarivanja obimnih količina propagandnih bljuvotina na sve crnogorsko, propaganda „srpskog sveta“ ima i onaj bajkoviti dio u kom se naziru obrisi uzvišenog nacionalnističkog cilja postojanja. Od zvaničnog i nezvaničnog Beograda decenijama slušamo propagandističke bajke o ujedinjenju ’’svih srpskih država’’ u projekte koji su u zavisnosti od istorijskog perioda, nosili imena Velika Srbija ili sada još uvijek aktuelni ’’srpski svet’’. Sve to počiva na ekstazi nebeske Srbije i mitološkog Kosovskog boja, koji su za prosječnog veljesrbina jači opijat od kombinacije kokaina i DMT-a.

Nesvjesno jačanje crnogorske državotvorne svijesti

Ali realno gledano, ovakva otrovna propaganda nema više neki konkretan i realan efekat kakav je imala u prošlosti – realno ne može da poljulja državnost Crne Gore koja je članica NATO-a i pred članstvom je u Evropskoj uniji. Uostalom, ovogodišnja proslava 21. maja dokazala je da je broj srpskosvetovnih saradnika i negatora države u samoj Crnoj Gori sveden na minimum. Takođe, Vučićev režim više nema gotovo nikakvu moć da izazivanjem nestabilnosti u Crnoj Gori preko svojih marioneta, skrene pažnju sa katastrofalne situacije u samoj Srbiji i opštenarodnog nezadovoljstva koje posljednjih godinu i po samo raste.

Stoga, da bi razjasnili pravu metapolitičku sliku skrivenu iza ovog propagandnog orgijanja čiju smo posljednju manifestaciju vidjeli 21. maja, a koje se sa kraćim pauzama intenzivno odvija od 1989. godine, trebamo se, ponovo, poslužiti pojmovima enantiodrimoje i ekvilibrijuma.

U psihološkoj primjeni enantidromija označava pojavljivanje nesvjesne suprotnosti koja se javlja u sistemima gdje ekstremno jednostrani pravac vlada svjesnim životom. Pod uticajem ekstremnog zastranjivanja u jednom pravcu vremenom se izgrađuje nesvjesna suprotna pozicija koja na kraju dovodi do prekida tog svjesnog pravca, o čemu je pisao Karl Gustav Jung. Najvažnije je konstatovati da je enantiodromija povezana sa principom ekvilibrijuma (ravnoteže nekog sistema), po tome što se sistem suprotstavlja svakoj krajnosti da bi se uspostavila ravnoteža.

Velikosrpska propaganda nesvjesno radi na konsolidaciji Crne Gore i jačanju crnogorskog identiteta

Pobornici velikosrpskog propagandnog orgijanja okupljeni oko imaginarnog ’’srpskog sveta’’ sigurno ne znaju ništa o principima enantiodromije i ekvilibristike. Jer da znaju, shvatili bi da maligna propaganda koju decenijama usmjeravaju protiv Crne Gore (ali i drugih susjednih i zapadnih država) odavno ne daje željeni efekat, već samo konsoliduje Crnogorce i jača svijest o crnogorskoj nezavisnosti i državotvornosti.

Milošević prvi izazvao zakone enantiodromije

Autor ovog teksta je još prije više od dvije godine pisao o ekstremnim primjerima djelovanja zakona enantiodromije i ekvilibriistike. A kada je u pitanju velikosrpski nacionalizam, to dejstvo već smo vidjeli dva puta u novijoj istoriji, i to za vrijeme režima Slobodana Miloševića koji je godinama pumpao balon srpskog nacionalizma dok na kraju nije eksplodirao.

Djelovanje gore pomenutih zakona bilo je evidentno kod samoproglašene, međunarodno nepriznate paradržave na području Hrvatske koja je bila poznata kao Republika Srpska Krajina, kao i na Kosovu. Miloševićev režim, obmanjujući i zloupotrebljavajući srpski narod išao je do ekstrema u svom ispoljavanju bolesnog nacionalnizma, i na kraju po gore pomenutim zakonima izazvao je reakciju suprotne pozicije u vidu vojnih akcija Bljesak, Oluja i NATO intervencije 1999. godine.

Rezultat ovog pogubnog nacionalističkog djelovanja je dobro poznat – Srba gotovo da više nema u Krajini i Hrvatskoj, a ista situacija je i na Kosovu.

Grobari Srbije na sahrani svoje preteče

Vučićev režim vodi Srbiju u propast

Po istoj matrici po kojoj su Milošević i njegov zločinački režim radili devedesetih, postupa i aktuelni režim u Srbiji. Samo što se sad umjesto Velike Srbije pominje koncept ’’srpskog sveta’’. U okviru srpskosvetovne mitomanije stvoren je kult „nedavača Kosova“, a Crna Gora je ostala meta Beograda kao izgubljena “srpska Sparta” i tu se, manje-više, ništa od Miloševića nije promijenilo. Ono što je sa aspekta enantiodromije i postizanja ekvilibrijuma pogubno za Srbiju jeste što i alternativa Vučićevom režimu u vidu studentske liste, baštini iste antivrijednosti koje su ostale u suštini oboljelog velikosrBskog nacionalnog bića još od vremena Miloševića.

Krstače, litije, nedavanje Kosmeta, anti-NATO i anti-EU politika postale su dominantni i kod Vučićeve političke alternative. Jer se protiv trenutne kriminogeno-nacionalističke autokratije u Srbiji njeni politički oponenti očigledno bore još jačom dozom velikosrpstva i nacionalne zatucanosti.

Studentski protest na Slaviji: Protiv trenutne kriminogeno-nacionalističke autokratije u Srbiji njeni politički oponenti se bore još jačom dozom velikosrpstva i nacionalne zatucanosti

Svo to, kako bi pobornici studentske liste rekli, „pumpanje“ u mješinu velikosrpstva i retrogradnih nacionalističkih snaga, ne može donijeti ništa dobro Srbiji, osim radikalnih kontraefekata. Kosovo je davno izgubljeno, a Vučićev režim je faktički priznao da se radi o suverenoj državi. Republika Srpska sasvim izgledno može izgubiti status entiteta koji je dobila Dejtonskim sporazumom. Ukoliko se nastavi sa otrovnom nacionalističkom politikom i propagandom, a po svemu sudeći to je neizbježno, pobornici zlokobne ideje ’’srpskog sveta’’ umjesto ’’prisvajanja’’ Crne Gore i njenog pretvaranja u ’’srBsku Spartu’’, će u budućnosti morati da se bore da u sastav Srbije sačuvaju Sandžak i Vojvodinu… U tom slučaju Srbija će postojati samo formalno kao država, a faktički kao skup teritorija pod kontrolom međunarodnih interesno-političkih grupa.

Izgledno je da će i nakon Vučićevog kriminalno-nacionalističkog režima, na vlast doći falange zadojene nebeskim srBstvom, kosovskom mitomanijom i bajkama o „srpskoj Sparti“, koje će samo nastaviti destruktivnu milošević-šešeljevsku politiku. Stoga, svaki naredni ispad velikosrpske maligne propagande kakav smo vidjeli 21. maja ne treba tumačiti kao atak koji može ugroziti Crnu Goru, već nažalost kao još jedan korak koji Srbija i njen narod prave prema ambisu nestajanja…