CRNA GORA PROTIV LAICITETA: Državni novac za Crkvu Srbije kao instrument hibridnog rata

Piše: Tijana Lopičić

Koliko god da smo pokušavali naći neki vid razumijevanja za djelovanje DPS-a od obnove nezavisnosti, uz opravdanje da se navodno nijesu snašli i nijesu znali, to danas više ne smiju niti mogu reći. Izgleda da još uvijek nijesu naučene lekcije iz avgusta 2020. godine, naročito onda kada su im oni koje su postavljali na značajne pozicije okrenuli leđa. Međutim, pored sprovedenih partijskih reformi, danas svjedočimo tome da odbornici DPS-a u Budvi podržavaju izgradnju hrama Svetog Marka u milionskom iznosu.

Niko ne može imati ništa protiv bilo koje vjere, sve dok ona u potpunosti ne odstupa, u ovom slučaju, od crkvenih kanona i dok se ne čine raznorazna zločinačka djela, iza kojih se sakrivaju pozivajući se na Boga. 

Svojim djelovanjem Crkva Srbije je dokazala da je instrument hibridnog rata u Crnoj Gori i da nije iznad Ustava Crne Gore, odavno bi bila proglašena sektom, u skladu sa svojim djelovanjem.

Djelovanje crkve Srbije u Crnoj Gori je prije svega političko u službi velikosrpske hegemonije

Nekako uvijek izgubimo iz vida da svetosavski popovi vrše raznorazne okrutne radnje i prema sopstvenim vjernicima koji su po nacionalnosti Srbi. Ne mogu zaboraviti slučaj osobe koja je po nacionalnosti Srpkinja i koja je pod manastirom Ostrog tražila pomoć zbog svog psihičkog stanja, za koje je kasnije psihijatar utvrdio da se radilo o anksioznosti. Upravo tamo joj je jedan sveštenik rekao da ima demona u lijevom ili desnom ramenu.

Ako se tako ponašaju prema sopstvenim vjernicima, postavlja se pitanje šta su tek učinili sa umovima osoba koje su imale ozbiljnije psihičke poremećaje. Dva masovna ubistva na Cetinju dodatno zabrinjavaju, jer su u oba slučaja počinioci bili u bliskoj komunikaciji sa popovima Crkve Srbije, kao Crnogorci počeli su unositi srpske zastave i kod obojice su zabilježene drastične promjene u ponašanju. Kod jednog od njih, neposredno prije masovnog ubistva, zabilježen je i telefonski poziv sa popom Crkve Srbije.

Sjetimo se samo riječi popa koji je istakao da su crkvu na litijama branili kriminalci i polukriminalci, a poznato je da su u njihovim pravoslavnim bratstvima bezbjednosno interesantna lica (lica po BIL-u). 

Izgleda da tamo važi neko nepisano pravilo da što si veći „vjernik“ i što se više pokoravaš nametnutoj formi – pri čemu je, recimo, važno da se posti, a da se pritom i ne shvata šta je post, jer ga svode isključivo na hranu – su skloniji raznoraznim prevarama i nedjelima. Posebno je zanimljivo kada se takve grešne duše mole za drugu pokušavaju da uzdignu sebe.

Umjesto da težimo laicitetu po uzoru na uređene zemlje poput Francuske, koja primjenjuje strogi laicizam – radikalnu odvojenost države od crkve, pri čemu se ne finansiraju vjerske institucije i ograničava uticaj religije na javni i politički život – nama se nužno nameće pitanje: koga mi to zapravo finansiramo?

Vlast poputno integrisana u militantno svetosavlje

• Crnogorskim budžetom finansiramo Crkvu Srbije, koja je u Crnoj Gori netradicionalna i nastala tek 1922. godine, kao rezultat okupacije i nasilne aneksije Crne Gore? Aleksandar Karađorđević je platio 1.5 miliona franaka da bi dobio Tomos od Vaseljenske patrijaršije.
• Crnogorskim budžetom finansiramo Crkvu Srbije, koja za svece proglašava monstruozne ubice i saradnike fašista. 
• Crnogorskim budžetom finansiramo Crkvu Srbije protiv koje su formirani predmeti zbog nabavke naoružanja i slučajeva pedofilije u crnogorskim manastirima. Trenutno u sudskom postupku.
• Crnogorskim budžetom finansiramo Crkvu Srbije, koja je instrument hibridnog rata, a u kojoj patrijarh Porfirije, pred popis, može prijetiti vjernicima da, ako se ne izjasne kao Srbi, neće više biti njihovi vjernici.
• Crnogorskim budžetom finansiramo Crkvu Srbije, koja propagira velikosrpski šovinizam i etnofiletizam.
• Crnogorskim budžetom finansiramo promotere četništva, koji ratnim zločincima poput Draže Mihailovića svake godine priređuju parastose ili u crkvenom objektu sakrivaju spomenik četničkog komandanta Pavla Đurišića odlikovanim ordenom Željeznog krsta od strane okupatora za zla koja je činio nad sopstvenim narodom.
• Crnogorskim budžetom finansiramo Crkvu Srbije, čije je djelovanje Evropski parlament prepoznao kao opasno ideološko djelovanje i povodom toga je 9. marta 2022. usvojio rezoluciju pod nazivom “Strano uplitanje u sve demokratske procese u Evropskoj uniji, uključujući dezinformacije”.
• Crnogorskim budžetom finansiramo Crkvu Srbije, koja je 1995. godine u Francuskoj proglašena odgovornom za genocid i etničko čišćenje u Bosni i Hercegovini.

Na kraju, bolje da sredstva iz crnogorskog budžeta usmjerimo ka nečemu konkretnom što će donijeti ekonomski progres države. Ili zašto država, recimo, ne usmjeri sredstva za pomoć socijalno ugroženim slojevima, nego gladni građani uzimaju hranu iz Crkve Srbije, koja dobija ogromna sredstva od države, i potom, iz pokornosti, igraju po njenim nehrišćanskim pravilima.