Sve je isto samo Vučića nema

Piše: Balša Knežević

Nakon smjene autokrate, obično se od njega prvi odriču oni koji su se predstavljali kao najodaniji i koji su se isticali u šlihtanju i glorifikaciji njegovog lika i djela. Tako je bilo i nakon pada Aleksandra Vučića koji je ubjedljivo poražen na nedavnim izborima od Studentske liste.

Zato je i bilo fascinantno i pomalo tragikomično, gledati kako se čelnici trenutne crnogorske vlasti utrkuju u čestitkama i lijepim željama Studentskoj listi, a do juče su bili, narodski rečeno „nokat i meso“ sa Vučićem i njegovim režimom.

U slavu Vučića

Jedan od prvih koji je čestitao Studentskoj listi bio je predsjednik parlamenta Andrija Mandić i njegova Nova srpska demokratija. Mada, Mandić se još prije izvjesnog vremena distancirao od Vučića, a približavanje novoj srpskoj vlasti bilo je samo prirodan korak u karijeri ovog lukavog političkog oportuniste. Nekadašnji prvi Vučićev poltron brzo je zaboravio saradnju sa autokratom čije je naloge godinama revnosno sprovodio, za što je dva puta i odlikovan.

Da li će Mandić vratiti ordenje koje je dobijao od Vučića?

U snishodljivosti prema Vučiću nijesu zaostajali ni nosioci ostale dvije najviše državne funkcije – slučajni predsjednik Jakov Milatović i formalni premijer Milojko Spajić.

Još uvijek su svježe slike iz Beograda kada je Vučić vodao Milatovića, dok se ovaj bestidno šlihtao i glasom punim djetinjastog oduševljenja konstatovao kako je srpski autokrata vrhunski ekspert za vino.

Oduševljenje Milatovića je sasvim razumljivo kad se uzme u obzir da je njegov brat postao uvaženi preduzetnik i građevinski investitor na Vračaru za vrijeme Vučićevog režima.

Jakov Milatović u ekstazi dok stoji pored Vučića

Spajić zaboravio kome duguje premijersku funkciju

Kada je u pitanju Spajić, nikad neće biti zaboravljeni njegovi pogledi puni ljubavi i snishodljivosti kad god se sreo sa Vučićem. Formalni premijer nikad nije smio direktno da se suprotstavi Vučiću prema kojem je gajio strahopoštovanje. Takav odnos je sasvim očekivan kad se uzme u obzir da je Spajić postao premijer prije svega zbog djelovanja SNS vlasti i njihovih bezbjednosno-obavještajnih struktura. Jer nakon što je objelodanjeno da je Spajić imao srpski pasoš, Državna izborna komisija (DIK) nije prihvatila njegovu kandidaturu za predsjednika Crne Gore, što ga je na kraju i dovelo do premijerskog mjesta.

Sada kad je Vučić smijenjen Spajić ne prestaje da priča o „hibridnom uticaju“ na Crnu Goru, a preko poslaničkog kluba njegovog PES-a najavio je da će podnijeti inicijativu za održavanje kontrolnog saslušanja pred skupštinskim Odborom za bezbjednost i odbranu, povodom mogućeg hibridnog stranog uticaja na medijski i politički prostor Crne Gore.

Čudno je što je Spajić tek nakon smjene režima u Srbiji počeo da uočava hibridni uticaj u državi čiji je premijer. Hibridno djelovanje mu nije smetalo 2020. godine, kada su on i čitava „oslobodilačka“ garnitura došli na vlast preko političkih litija. Upravo su litije koje je organizovala glavna operativna poluga velikosrpskog uticaja u regionu – crkva Srbije, poznata pod akronimom SPC, bile školski primjer hibridnog uticaja čijim djelovanjem je smijenjena vlast u Crnoj Gori.

Spajić iz perioda kad je bio lojalni “ćaci”

Spajiću, ali ni Milatoviću i Mandiću nije smetalo ni što se Srbija, odnosno Vučićev režim, miješao u svaki izborni ciklus u Crnoj Gori kroz izborni turizam i propagandno djelovanje koje je kulminiralo „bitkom za Nikšić“. Takođe niko od onih koji sada slave novu srpsku vlast nije se bunio kada je Vučićev režim sprovodio „nacionalni inženjernig“ uoči i tokom popisa u decembru 2023. godine. A da ne govorimo o Rezoluciji o genocidu u Jasenovcu koja je izglasana u Skupštini u junu 2024. po nalogu Beograda, samo da bi se zaoštrili odnosi Crne Gore i Hrvatske. Tu rezoluciju podržali su između ostalih i Spajić i Milatović i Mandić.

Očekivanja od novog režima

Ovo su samo neki od najočiglednijih primjera snishodljivosti najviših funkcionera crnogorske vlasti prema odlazećem srpskom režimu. Takvo postupanje prosto nameće pitanje zašto su čelnici aktuelne crnogorske vlasti ispoljavali toliko oduševljenje nakon poraza njihovog dojučerašnjeg bliskog saradnika i nalogodavca.

Postoje samo dva logična objašnjenja zašto su bili tako oduševljeni pobjedom Studentske liste.

„Prvi i možda najznačajniji razlog zašto su čelnici crnogorske vlasti iznenada i čini se suviše olako odrekli Vučića i izrazili podršku Studentskoj listi, po svemu sudeći leži u tome što očekuju finansijsku i logističku podršku i od nove srpske vlasti. Jer bez logistike Beograda takozvani ‘oslobodioci’ nikad ne bi samostalno mogli da se izbore za vlast u Crnoj Gori“, kazali su naši dobro upućeni diplomatski izvori.

Kao drugi razlog zašto je aktuelna crnogorska vlast izigravala oduševljenost pobjedom Studentske liste, nameće se pretpostavka da se u Srbiji ništa bitno neće promijeniti.

„Doskorašnji Vučićevi podanici u Crnoj Gori shvatili su da se odnos Beograda prema Podgorici neće mnogo promijeniti bez obzira što je došlo do smjene režima. Ipak je taj velikosrpski hegemonstički sistem duboko ukorijenjen u srpski bezbjednosno-obavještajni, politički i paravjerski aparat. Zato se čelnici aktuelne crnogorske vlasti već šlihtaju novom režimu u Beogradu, da bi stekli poene“, navode naši izvori.

Provokatori-marginalci već promijenili strane

Da se situacija u Srbiji neće mnogo promijeniti govori i činjenica da su propagandne platforme i nižerangirani propagandisti-provokatori, koji su donedavno bili u službi Vučića, sada samo promijenili strane.

Vladimir Pavićević i Vladislav Dajković – resursi svake srpske vlasti

Prije tri dana Portal Aktuelno našao se na meti kompromitovanih marginalaca koji su do skoro bili na Vučićevom platnom spisku. U pitanju su politički klovn Vladislav Dajković i niskorangirani provokator koji se dovodi u vezu sa srpskim bezbjednosno-obavještajnim službama Vladimir Pavićević. Njih dvojica su sa propagandne platforme poznate kao „Kurir“ branili jednog od nosilaca Studentske liste Dejana Šoškića od Portala Aktuelno, iznoseći pri tom notorne laži da smo povezani sa bivšim predsjednikom Milom Đukanovićem.

Naravno da ovom prilikom nećemo komentarisati apsurdne klevete nižerangiranih BIA resursa, ali je veoma indikativno što su ove persone i propagandna platforma Kurir, koji su do 25. oktobra bili zakleti Vučićevi lojalisti, ovako brzo promijenili strane.

Ovakvih primjera će naravno biti još mnogo, a to ukazuje da se u Srbiji ništa bitno promijeniti neće i da će onaj politički, obavještajno-bezbjednosni, provokatorski talog, samo preći na drugu stranu, i nastaviti da hibridno djeluje po staroj oprobanoj velikosrpskoj nacionalističkoj matrici.