Ludo, burazere

piše: Željko Vukmirović

Opet se izvukao, a?

Aleksandru Vučiću se na posljednjim izborima nije dogodilo ništa naročito, niti neviđeno.

Izgubio je Beograd, ali može da se cenjka.

Ludo, burazere…

Čak, sada može i da samouvjereno ide i do novog izazova i prozivke za nove izbore. Zapravo, može što hoće.

Nešto slično je izveo i Slobodan Milošević, tamo neđe 1995. godine. Tada, Milošević je, iako je već glasio za elementarni remetilački faktor na Balkanu i bio povezivan sa raznim ratnim zločinima i kriminalnim radnjama, odjednom postao garant Dejtonskog sporazuma i mira. Ipak, od Dejtonske plaže do Haške banje dijelilo ga je svega nekoliko godina.

Ono što je neporecivo je da je Srbija desničarska zemlja. Samim tim, moderni su. Takvi su u današnjoj Evropi i Mađari, Francuzi, Španci, neke Skandinavske zemlje. Poljski fudbalski stadioni su od poodavno poligoni desničarske euforije. Slabo da u Evropi ima pošteđenih od te pošasti.

Razne, navodno, demokratske stranke po Srbiji sada samo rade na preuzimanju “umjerenih” desničara. I eto ih, kako se nemoćni priklanjaju dogmi i populizmu, dok srpski nacionalizam cvjeta. A svekolike minorne desničarske partije uzimaju svoj dio.

Regionalno, politika sadašnje Srbije je uznemirujuća opcija. Njihov revizionizam, te suluda dnevna lupetanja, uz medijsku korupcijsku superiornost, te konkretno materijalno uplitanje u tuđa posla, samo odrađuju posao. Plus, nikad odgonetnuta ljubav prema Rusiji za koju nema nikakvog istorijskog utemeljenja.

I iskušane lekcije o ugroženoti Srba.

Ludo, burazere…

Opet se izvukao.