To su te osnove tehnologije

piše: Željko Vukmirović

„Na osnovu koje tehnologije?“, postavio je pitanje bivši premijer Crne Gore Dritan Abazović. 

Ova sumnja upućena je Upravi policije povodom njihove objave kako su aktuelni klipovi sa bjeguncem koji se nalazi na Interpolovoj potjernici običan „fejk“ i rezultat upotrebe vještačke inteligencije. O tome ne postoje nikakva preciznija objašnjenja, niti bilo kakvi dokazi koji bi potkrijepili tvrdnje. Kako od Abazovića povodom izražene sumnje, tako i od Uprave policije povodom njihove procjene. 

Realna procjena ovih suprostavljenih stavova je da se nalazimo usred prenatrpane liste apsurda koja krasi trenutnu izvršnu vlast. A to već predstavlja zaista specifičnu tehnologiju koja ispunjava živote ovdašnjeg stanovništa već nešto više od pet godina. 

Pa, na osnovu koje tehnologije?

Najluđa tehnologija se bez sumnje odnosi na nedoumicu prema kojoj je totalno nejasno po čemu je političar Abazović iole relevantan da govori o stvarima u društvenom interesu. Osim vazda dramatično povišenog tona i karakterističnog razmahivanja, pamćenje na Dritana priziva samo intrigantne, bizarne i opskurne trenutke njegovog učinka sa pozicija moći.

Zauvijek će ostati nerazumljivo kako je jedna građanska politička partija, a kako je već bilo formulisano postojanje Dritanove partije URA, dala podršku ovdašnjoj kleronacionalističkoj opciji, te prosrpskim i proruskim partijama u Crnoj Gori. 

Nešto kasnije, Dritan će tek usavršiti tehnologiju prećutkivanja početnog ekonomskog sunovrata koji je pristigao sa prvim odlukama tadašnje Vlade koji je finiširan brzinskim gašenjem nacionalnog avio prevoznika i usvajanjem Zakon o vjeroispovjesti po ukusu zvanične crkve druge države. Upravo zbog tih odluka profit je upisala baš ta druga država, kako u avio saobraćaju, tako i u sticanju ovozemaljskih povlastica za srpsku crkvu. 

Onaj „temeljni ugovor“ na koji će biti tako ponosan samo je doprinio crnogorskoj materijalnoj šteti i podjelama koje danas definitivno predstavljaju ogroman društveni jaz, kao temelj negacije crnogorske nacije i države. 

Uz to, Dritan čak i danas poseže za svojom krilaticom „ruka pravde“ koja ponajprije asocira na trajekt s tim imenom. Ali i na onaj drugi zvani „30. avgust“ za koji je potrošio državne pare u iznosu od 569.000 eura, iako je taj isti trajekt samo par mjeseci ranije bio prodat privatnoj firmi za 252.000 eura. Valjda je to bila neka Dritanova tehnologija uspješnosti i nikad razjašnjeni trošak s obzirom na stanje plovila u koje je bilo neophodno uložiti bar još 400.000 eura. 

Puno dogodovština za smijeh i suze Dritan je obezbjedio i promovišući fabriku ruske vodke u Nikšiću. A i tvrdnjama o prozvodnom kapacitetu od šest hiljada boca na sat. Priznaćete, za nekog ko se danas poziva na tehnologiju, imao je svojih trenutaka…

Nije imao samo smisla za ličnu odgovornost. 

Zato i njegove sadašnje sumnje u rad policije predstavljaju tek apsurd više u dugom nizu. 

Od ozbiljnosti u shvatanju sektora bezbjednosti koji su preuzele Demokrate, kao Dritanovi dojučerašnji partneri, odustalo se još onda kad nisu mogli da uhapse onog starca koji je ubio dvoje ljudi, a onda danima izmicao potjeri. Ministar Šaranović se pravdao nedostatkom kadrovskog kapaciteta. Slično je bilo i sa dva masakra na Cetinju. Tada, višenedjeljnu građansku pobunu koju je podržalo više od sto advokata, kao i ljekari, profesori i ugledne javne ličnosti, Demokrate su ignorisale i pripisale političkim spletkama. Ignorisali su i bilo kakvu odgovornost. Tek su to lako i oholo izveli. 

I to bi bilo sve o Dritanu i Demokratama, rasulu sistema i zaslugama. 

To su te osnove tehnologije.