Političko pilićarenje

Piše: Balša Knežević

Kada se govori o politici bez stava, ideologije i jasne orjentacije,, koja se zasniva isključivo na demagogiji, populizmu i ljubavi prema foteljama, prva asocijacija za većinu građana u Crnoj Gori odnosila bi se na Demokrate Alekse Bečića.

Međutim, u javnosti se gotovo i ne pominje da crvenokravataška, demagoška, politička sekta po sklonosti populizmu, ideološkoj ameboidnosti i nedostatku stava ima jaku konkurenciju u vidu slučajnog predsjednika Crne Gore Jakova Milatovića. 

Milatović čini sve što je u njegovoj moći (koje i nema baš mnogo), da se predstavi kao veliki državnik i pomiritelj koji će Crnu Goru da uvede u zlatno doba prosperiteta i harmonije. Ali u tim pokušajima ne samo da ne izgleda kao državnik, već više liči na političkog pilićara, odnosno neozbiljnu osobu, čovjeka bez kredibiliteta, nivoa ili ozbiljnosti u poslu i ponašanju.

Posljednja u nizu brljotina koje dokazuju njegovu neozbiljnost i sklonost političkom pilićarenju je izjava povodom obilježavanja godišnjice operacije „Oluja“, na kojoj je prisustvovao i predstavnik Crne Gore.

Iz kabineta slučajnog predsjednika Milatovića saopšteno je da „prisustvo obilježavanju ‘Oluje’ nije državna obaveza Crne Gore“.

“Za mnoge u Hrvatskoj „Oluja“ predstavlja simbol pobjede u ratu. Istovremeno, za veliki broj Srba ona je simbol stradanja, progona i gubitka domova”, naveli su u saopštenju iz Milatovićevog kabineta, da bi u istom tom saopštenju dodali kako „Crna Gora njeguje dobre odnose sa Hrvatskom kao susjednom državom i partnerom na evropskom putu“.

U ovom saopštenju sadržana je sva patetika neodlučnosti slučajnog predsjednika, koji nema jasnu političku strategiju, niti trunku harizme, pa prizemnim populizmom i podilaženjem velikosrpstvu, pokušava da stekne jeftine političke poene.

U isto vrijeme, pogubljen u vrtlogu političke konfuzije, želi da sačuva dobre odnose sa Hrvatskom!? 

Ovako konfuzno sročeno saopštenje ne samo da je dokaz Milatovićeve političke pogubljenosti, već predstavlja i kontinuitet sabotiranja odnosa Crne Gore sa Hrvatskom, koji su naglo pogoršani nakon „oslobođenja“ 30. avgusta 2020. godine. 

Iako se veoma snishodljivo odnosi prema Beogradu i velikosrpskoj politici, čini se da je nebitni predsjednik uvijek spreman da doprinese zaoštravanju odnosa sa Hrvatskom.

Milatović je sa velikim entuzijazmom podržao usvajanje sramotne, provokatorske rezolucije o genocidu u Jasenovcu koju je Skupština Crne Gore, po nalogu srpskog autokrate Aleksandra Vučića, donijela na Vidovdan, 28. juna 2024. godine. Cilj te rezolucije je bio jasan – stopirati ili koliko je to moguće, usporiti evropski put Crne Gore i pokvariti odnose sa Hrvatskom, članicom EU.

Ipak, ovo zaoštravanje odnosa sa Hrvatskom nije bilo dovoljno za domaće eksponente „srpskog sveta“ i marionete Beograda, pa je Milatović odlučio da maksimalno dignu tenzije u slučaju Lora.

Izjava šefa hrvatske diplomatije Gordana Grlića Radmana koji je u martu prošle godine kazao da su ratni zločini počinjeni u splitskoj “Lori” devedesetih procesuirani i presuđeni, nije mogla da prođe bez reakcije Milatovića. On je jedva dočekao da se u izlivu čistog populizma obruši na hrvatskog šefa diplomatije.

Milatović je ekspresno reagovao i poručio da „Crna Gora ne smije zaboraviti svoje građane o čijem stradanju u ‘Lori’ postoje brojna svjedočanstva. To je, u konačnom, pitanje pravde i državnog dostojanstva”.

Apsolutno je od presudnog značaja da svi zločini na prostoru bivše Jugoslavije dobiju konačni epilog i da do kraja budu rasvijetljeni i procesuirani. Ali je u ovom slučaju jasno da Milatović ima dvostruke aršine. Dok žestoko i ekspresno reaguje na izjave hrvatskog ministra, da bi stekao poene kod prosprskog biračkog tijela, pokrovitelja iz Beograda i SPC, slučajni predsjednik godinama ćuti na svaku provokaciju i otvorene pokušaje hegemonije Vučićevog režima. 

Sve ove okolnosti idu u prilog činjenici da je Milatović jedna marginalna politička pojava koju je na odgovornu državnu funkciju izbacio splet nesrećnih istorijskih okolnosti i koja će nakon završetka mandata pasti u politički zaborav.