Ulazak u EU ne znači ništa ukoliko crkva Srbije nastavi da djeluje u Crnoj Gori

Crna Gora bila je prošle nedjelje domaćin Samita Evropska unija – Zapadni Balkan, koji je održan u Tivtu. Funkcioneri aktuelne vlasti, predvođeni predsjednikom Jakovom Milatovićem ni do danas ne prestaju da naglašavaju „epohalne“ uspjehe ovog Samita, uz hvalospjeve koje upućuju samima sebi i zaklinjanje u evropske integracije.

Događaj koji je medijski zasjenio sam Samit svakako je čarter let sa 87 kriminalaca koje je u Tivat kao odstupnicu poslao srpski autokrata Aleksandar Vučić. Ipak ni ovaj pokušaj sabotaže nije uspio da omete agendu eurointegracione ekstaze koja je krajem prošle sedmice odjekivala Crnom Gorom.

Među evropskim zvaničnicima koji su tom prilikom došli u Crnu Goru bio je i Francuski predsjednik Emanuel Makron. Ono što je veoma simptomatično jeste da je Makron iskoristio priliku da posjeti jednog od šefova crnogorske filijale crkve Srbije, mitropolita crnogorsko-primorskog Joanikija Mićovića u Cetinjskom manastiru.

Interesantno je što je francuski predsjednik posjetio sjedište Srpske pravoslavne crkve (SPC) u Crnoj Gori, ako znamo da je ova organizacija 1995. godine izgubila sudski spor upravo u Parizu, nakon što je podnijela tužbu protiv listova Libération, Le Monde, Le Figaro zbog tekstova u kojima je optužena za podržavanje etničkog čišćenja i zločina genocida u Bosni i Hercegovini.

Ovdje dolazimo do ključnog momenta kada su u pitanju famozne evropske integracije. Iako je incident sa Vučićevih 87 kriminalaca dokazao da će Beograd po svaku cijenu sabotirati evropski put Crne Gore, evropskim zvaničnicima, posebno Makronu, očigledno je promakla činjenica da je crkva Srbije glavni faktor nestabilnosti koji ugrožava naš evropski put.

Evropa već označila crkvu Srbije

U maju prošle godine u izvještaju izvjestioca EP za Crnu Goru Marjana Šareca o napretku naše zemlje, u jednom dijelu napominje se da se vjerske institucije mogu koristiti kao alat za uticaj spolja.

“Osuđuje se svako neprimjereno miješanje Srpske pravoslavne crkve u tom pogledu i naglašava važnost izgradnje otpornosti na manipulaciju i miješanje stranih informacija”, navodi se u izvještaju koji jasno ukazuje na destruktivno djelovanje SPC.

Ovakav stav ne treba da čudi, ako uzmemo u obzir da je u martu 2022. godine tzv. SPC i zvanično od najviše evropske instance indirektno označena kao subverzivna organizacija i glavni destabilizujući faktor koji u regionu zastupa ruske interese.

Evropski parlament (EP) usvojio je u martu 2022. godine Rezoluciju o stranom uplitanju u demokratske procese u kome se osuđuju pokušaji Rusije da iskoristi napetosti među etničkim grupama na Zapadnom Balkanu kako bi raspirila sukobe i podijelila zajednice, što bi, kako se navodi u dokumentu, moglo da dovede do destabilizacije cijelog regiona.

EP je tada izrazio zabrinutost zbog pokušaja Pravoslavne crkve (SPC) u zemljama kao što su Srbija, Crna Gora i Bosna i Hercegovina, a posebno u njenom entitetu Republici Srpskoj, da ”promoviše Rusiju kao zaštitnicu tradicionalnih porodičnih vrijednosti i učvršćuje odnose između države i crkve”.

Država u državi

Ako iskreno žele Crnu Goru u EU, evropski zvaničnici i institucije moraju mnogo ozbiljnije da se pozabave pitanjem militantnog svetosavlja i crkve Srbije, koja kao osnovna operativna poluga velikosrpskog hegemonizma i ruskog malignog uticaja čini glavni destabilizujući faktor u regionu.

Crkva Srbije je država u državi

Takozvana SPC nakon promjene vlasti 30. avgusta 2020. godine, i potpisivanja sramotnog „temeljnog ugovora“ u avgustu 2022. godine, postala je i zvanično država u državi, finansijski i politički moćnija nego ikad.

Naša medijska kuća već godinama objavljuje tekstove zasnovane na činjenicama i neoborivim dokazima koji građanima Crne Gore, ali i regiona, ukazuju da je tzv. SPC kontroverzna, finansijsko-politička, obavještajno-operativna organizacija u službi ”srpskog sveta”.

Ova parapolitička organizacija, sa jakim vezama u srpskom, ali i ruskom obavještajno-bezbjednosnom sektoru, je postala maltene nedodirljiva u Crnoj Gori.

Veliki politički doprinos koji je imala u promjeni vlasti, desekularizaciji Crne Gore i trasiranju njenog puta ka integraciji u ”srpski svet”, tzv. SPC je dobro naplatila kod tri svetosavske vlade na čelu sa vjerskim ekstremistom Zdravkom Krivokapićem, zatim potpisivačem „temeljnog ugovora“ Dritanom Abazovićem i sada formalnim premijerom Milojkom Spajićem.

Vjerski objekti pretvoreni u kasarne

Portal Aktuelno u stotinama tekstova odavno je dokazao da je tzv. SPC glavni destabilizujući faktor u Crnoj Gori i regionu, koja se često dovodi u vezu sa velikosrpskim, ekstremističkim, naoružanim grupama. Svima koji su iole pratili medijske natpise posljednjih godina dobro je poznata prepiska kriminalnih grupa o tome da je SPC navodno tražila nabavku 100 komada jurišne puške „AK-47 Kalašnjikov”. Te poruke razmjenjivane su u periodu od 6. juna 2020. do kraja septembra iste godine, u „SKY ECC“ komunikaciji.

Reći da su srpski manastiri puni oružja svih kalibara, da u njima obitavaju pripadnici kriminalnog miljea, spremni da učine sve za srBstvo, novo je samo za one koji žmure i zatvaraju uši pred svim glasovima razuma i upozorenjima da Srbiji nije dosta rata i da je spremna da još jednom gurne region u sukobe i stradanja. Štoviše, srpski manastiri su već odavno prestali biti ono što bi vjerskim objektima po prirodi stvari trebalo da bude namjena, a postali kasarne, oružarnice i skladišta svih vrsta naoružanja namijenjenih da presude svima onima koji pružaju otpor ideji “srpskog sveta”.

Uostalom, koliko je takozvana SPC involvirana u priču sa oružjem najbolje govori saopštenje kosovske policije nakon terorističkog akta srpske paravojske kriminalaca u Banjskoj 24. septembra 2023. godine.

“U i oko manastira pronađeno je oružje različitog kalibra, raketni bacači, eksplozivi, detonatori, razni amblemi, dronovi, uniforme – od kojih neke i sa amblemima italijanske vojske, automobilske tablice sa akronimima različitih gradova Srbije, ručni bacači granata (zolja), od kojih je većina novije proizvodnje”, navodi se u saopštenju kosovske policije nakon terorističkog akta u Banjskoj.

Samo na osnovu ovoga saopštenja može se zaključiti da u srpskim “svetinjama” ima oružja za izvoz, ali o preciznim brojkama barataju jedino srpske i ruske službe i popovi crkve Srbije.

Kulminacija subverzivnog rada

Zbog popustljivog odnosa države za vrijeme bivše DPS vlasti prema kriminalno-ratnohuškačkoj parapolitičkoj organizaciji, uslijedila je kulminacija siledžijstva i subverzivnog rada od strane takozvane SPC.

SPC je najzaslužnija za smjenu vlasti 30. avgusta 2020. godine i dovođenje odrođene velikosrpsko-klerikalne garniture na čelo države, putem militantnih, političkih okupljanja kodnog naziva – LITIJE.

Osim što je svetosavska sekta najzaslužnija za dovođenje velikosrpskih aparatčika na vlast 30. avgusta, treba podsjetiti da su agenti u mantijama iz tzv. SPC aktivno logistički pomagali pokušaj terorizma 2016. koji su vodili ruski agenti, kada je pripreman ”ukrajinski scenario” za Crnu Goru. Takođe je pod pokroviteljstvom tzv. SPC bila osnovna operativna baza za izbore u Nikšiću 14. marta 2021. godine koju su srpski propagandisti označili kao ”bitku za Nikšić”.

Koliko je SPC uvezana sa kriminalnim strukturama, najbolje se moglo naslutiti prilikom sramnog ustoličenja Jovana Mićovića na Cetinju 5. septembra 2021. godine. Portal Aktuelno nedugo nakon krvavog ustoličenja pisao je da je djelovanje takozvane SPC, ostalih lica i organizacija koje ugrožavaju bezbjednost Crne Gore, koordinirano sa teritorije Hercegovine, tačnije Trebinja, Bileće i Gacka. Putevi u graničnom pojasu koji povezuju Republiku Srpsku i Crnu Goru su veoma slabo kontrolisani, tako da nije ni čudo što je grupa od 30 ljudi (ekstremista  – nap.a.) iz Trebinja prilikom ustoličenja Joanikija Mićovića bila na Cetinju 05. septembra 2021. godine.

U Crnoj Gori sa početkom militantnih političkih litija, zarad lakšeg djelovanja, pod pokroviteljstvom takozvane SPC formirano više ”crkvenih bratstava” i organizacija, preko kojih se utiče na bezbjednosnu situaciju u Crnoj Gori. Ta bratstva su u stvari samo ekspoziture sličnih ekstremističkih organizacija iz Srbije i Republike Srpske.

SPC za sprovođenje svojih antidržavnih i kriminalno-subverzivnih aktivnosti u Crnoj Gori, samo preuzela model koji BIA i ostale službe koriste u Srbiji – osnivanje nacionalističkih udruženja, sa tom specifičnošću što se predstavljaju kao ”pravoslavna bratstva”, čiji su najistaknutiji članovi duboko upleteni u sumnjive poslove sa one strane zakona.

Povezanost operativnih ćelija na teritoriji Crne Gore i entiteta RS

Osim što je koordinirao protokom ljudstva, odnosno svetosavskih ekstremista i logistike preko granice između Crne Gore i BiH (Hercegovine), SPC, i aktuelni mitropolit, tadašnji vladika budimljansko-nikšićki, Joanikije Mićović je imao veliku operativnu ulogu u koordiniranju političkih litija i pripremi kampanje uoči izbora 2020. godine.

Podsjetimo, u toku izborne kampanje 2020. godine protiv Crne Gore se vodila najbrutalnija propagandna kampanja i hibridni rat iz Srbije i Republike Srpske, uz ogromnu logističku i finansijsku pomoć Moskve.

Državni vrh u službi crkve Srbije

Kako smo više puta pisali, glavni logistički centar u Banjanima bio je manastir Kosijerevo, u kome su planirane sve aktivnosti vezano za kampanju i političke litije pokrenute od strane SPC.

Kosijerevo kao glavna ćelija svetosavske subverzije u Crnoj Gori, bio je povezan sa restoranom ”Kolo”, u trebinjskom starom gradu, čiji je vlasnik ”konsiljere” SPC, izvršilac svih direktiva šefa crnogorske filijale SPC – Jovana Mićovića – Joanikija – Dejan Tarana bivši odbornik Srpske demokratske stranke (SDS). Tarana je pred Osnovnim sudom u Trebinju 2014. osuđen na kaznu zatvora od šest mjeseci zbog krivičnog djela proizvodnja, posjedovanje i prikazivanje dječije pornografije, što ga je istaklo kao velikog „vjernika“ tzv. SPC.

U bazi za hibridno djelovanje u odnosu na Crnu Goru, restoranu Kolo, često su boravili pro-srpski političari iz Crne Gore povezani sa operativnom bazom.

„Kolo“ je posjećivao i pokojni šef svetosavske operative za Crnu Goru Amfilohije Radović, kao i predsjednik opštine Herceg Novi Stevan Katić iz Demokrata. Ovaj restoran je posjećivao i srpski autokrata Aleksandar Vučić, ali i Milorad Dodik kao i najviši funkcioneri SPC.

Povezanost sa obavještajnim službama

Takozvana SPC se takođe decenijama dovodi u vezu sa tajnim službama, a operativci u mantijama su odavno poznati kao najbolji terenski agenti, jer uživaju povjerenje među prostim i neupućenim narodom.

Spajićeva vlada predstavlja samo kontinuitet politike koja je ustanovljena u Ostrogu od strane pukovnika Radovića

Portal Aktuelno pisao je o propagandnom radu takozvane SPC, kao i o vezi između Ruske pravoslavne crkve (RPC) i njenog šefa Kirila Gunđajeva, sa svetosavskom sektom (SS).

Takođe smo pisali o visoko rangiranim rashodovanim operativcima kao što su pokojni Amfilohije Radović – ”Pukovnik” i njegovom nasljedniku u operativnoj liniji Veliboru Džomiću – ”Vraču”, ali i o nižerangiranim operativcima koji predstavljaju neizostavan dio subverzivnog djelovanja.

Ako sve ovo uzmemo u obzir mora se konstatovati da će bilo kakve evropske integracije Crne Gore ostati samo puka forma ukoliko se nešto ne uradi po pitanju crkve Srbije i militantnog svetosavlja.